Actueel‎ > ‎Nieuws jeugd‎ > ‎

Kinderkamp van de Lichtkring in Loon op Zand

Geplaatst 23 mei 2017 10:52 door Redactie Lichtkring
Elk jaar gaan we met de kinderen van de club en de kinderen van de kindernevendienst een weekend naar Loon op Zand. Dit jaar gingen er 32 toppers mee. Ook gaat er voldoende leiding mee. De allerleukste kinderen samen met leiding die problemen heeft volwassen te worden, is een garantie voor een super weekend. Natuurlijk keken we al heel de week naar buienradar. (hoe vaker je dat doet, hoe meer kans op goed weer) Toch maar lange broeken, een extra trui en een regenjasje in de tas gedaan.

Vrijdagavond om half zeven verzamelden alle kinderen en de zenuwachtige ouders zich bij de lichtkring. De bus was op tijd en toen ook de laatste kinderen arriveerden (er was weer eens iets met de Julianabrug) konden we exact op tijd vertrekken naar de Mussenberg. Onderweg waren er geen problemen. Iedereen kon zijn snoepzak open krijgen. En als je er om vroeg kreeg ook de leiding 1 snoepje. Om kwart over acht kwamen we aan bij de Mussenberg in Loon op Zand. Na de kampregels, limonade en het opmaken van de bedden, was het de allerhoogste tijd voor het eerste bosspel.

Voor de jongste deelnemers was dit al best spannend. Er moesten theezakjes gesmokkeld worden door het bos. Hoe vind je de weg door het bos zonder afgetikt te worden. En wonder boven wonder aan het eind van het spel waren er nog net zo veel kids over. Na dit spel was het tijd om de jarige Thomas Lefeber toe te zingen. Wat genoot die jongen daar van. Nog wat extra chips erin en hup de kleintjes naar bed en de kinderen van groep 7 en 8 mochten nog het bos in voor een spooktocht. Voor sommige leiding was dit wel erg spannend, maar de kinderen hebben iedereen er door heen gesleept. Terug in het kamphuis was het tijd voor soep en een paar laatste spelletjes. Daarna ging iedereen gelijk slapen, echt waar hoor.

 


De volgende ochtend was het tijd voor de grote speurtocht naar de Loonse en Drunense Duinen. Vergeten buienradar te checken en de regenjas uit de tas gehaald en drinken en snoepjes erin. Halverwege de tocht vroeg ik me wel af met hoeveel omwegen je ergens naar toe kan lopen. Maar het was een super tocht. Het kleine buitje met wat schattige hagelsteentjes was een mooi moment om groepsband te verstevigen. Maar als je dan uiteindelijk bij de eindbestemming aankomt en je zelfgesmeerde boterhammetjes gebracht zijn, dan is geluk heel gewoon. Na het vrijspelen op de zandverstuiving liepen we terug. Na de nodige rust was het de allerhoogste tijd voor pionnenroof en als afsluiter een estafette. Het skilopen bleek lastig voor de jeugd, maar de oudjes deden dat maar even voor.

Na alle inspanning was het tijd voor een filmpje op de beamer. Deze film gaf de keukenploeg de tijd om de patat, frikandellen en de kroketten klaar te maken en uit te delen. Waar is de groente hoor ik u al denken. Wat dacht u van appelmoes en tomatenketchup. En oh ja een stukje komkommer. Wij zorgen echt wel goed voor de jeugd hoor.

In de avond was het weer tijd voor een bosspel. Na de Marshmallows bij het kampvuur was het tijd voor de kleinsten om te gaan slapen en de oudere kinderen gingen rustig nog wat kletsen of weerwolven. En alweer kwamen ze welterusten zeggen en gingen ze zonder commentaar gelijk slapen. Netjes tanden gepoetst, niet meer snoepen en gelijk slapen. Wat een lieve kinderen. De volgende morgen was er de kampdienst onder leiding van Nathan en was er contact met de lichtkring. De kerk en schooldienst met de Fontein was daar volop bezig en enkele van de leerlingen waren met ons mee. Dan is het extra leuk om even contact te hebben.

Na de leuke kampdienst met als conclusie van de kinderen: je grootste talent is jezelf zijn, gingen ze opruimen en vrij spelen. Na een broodje knakworst en het spel ren je rot was het de hoogste tijd om naar Alphen te gaan. De bus reed iets anders terug als de leiding verwachtte, maar uiteindelijk kwamen we netjes op tijd en onder de banken aan in Alphen. De uitgeruste ouders stonden daar hun kroost op te wachten. Wij als leiding hopen dat ze allemaal een leuk kamp hebben gehad en dat ze vrienden hebben gemaakt. Ze mochten hopelijk allemaal zichzelf zijn. Verder wil ik alle mensen bedanken die eten en drinken hadden gegeven.

Groetjes van Herman, Edwin, Wilma, Anne, Sabine, Mariska, Wouter, Simone, Gerda, Tineke, Hanneke en Nathan
      
 
Comments