Actueel‎ > ‎Nieuws Lichtkring‎ > ‎

Adieu

Geplaatst 21 feb. 2019 05:22 door Redactie Lichtkring
Een bouwpakket van de kinderen, met de houtjes van tekeningen en namen voorzien, een prachtige bos bloemen, een bijdrage van 2000 (!) euro voor een aardse tent, kaarten en cadeautjes, mailtjes, wat is er veel naar me toegekomen. Veel te gek. Dank voor alle betrokkenheid die daarin doorklinkt. Het maakt me verlegen en het wordt gewaardeerd. 
Ik kijk terug op een prachtige afscheidsavond 15 februari en een indrukwekkende afscheids- en verbintenisdienst 17 februari. Dank aan allen die zich daarvoor hebben ingezet.
Zoals ik eerder al schreef voor het blad ‘Kerken rond Rijn en Gouwe’: Het is onmogelijk om in enkele regels recht te doen aan de 5.5 jaar die achter me liggen. Er is gelachen, er is gehuild, er is gevierd, er is gediend, er is ontmoet, er is geleerd, er is beleden, er is geploegd, er is gezweet, er is gezeild, er is samengewerkt, er is gespeeld, er is geluisterd, gesproken, gezwegen, er is gedoopt, getrouwd, begraven. Er was voor alles een tijd.
Dank voor het vertrouwen dat u mij hebt gegeven om als uw voorganger aan het werk te gaan. Voor de loyaliteit die ik heb ervaren. Voor het verschil van inzicht dat er mocht zijn. Predikant zijn geef je vorm, met de mogelijkheden en onmogelijkheden die je hebt. Zo is dat mij ook de afgelopen jaren vergaan. Daarmee ben ik ook aan dingen niet toegekomen, of heb ik meer van betekenis kunnen zijn voor de één dan voor de ander. Dat realiseer ik me goed. Toch voelde ik me door de hele gemeente gedragen. Dat is een geschenk.
Wat hebben mensen prachtige verhalen gedeeld, over hoe ze hun weg vinden door het leven. Wat is er veel enthousiasme bij jong en oud. Wat heb ik tekenen van hoop gezien. Wat zijn er ook veel aangrijpende verhalen. Wat is er veel verscheurdheid, pijn, biddeloosheid, en wat zijn er een wanhoopskreten. Maar ook in dat verdriet is de gemeente van Christus de beste plek om te zijn. Daarvan ben ik overtuigd, hoewel ook ik veel niet begrijp.
Ik dank voor alles wat u mij hebt toevertrouwd. Zoals iemand me schreef ‘Partir c'est mourir un peu’ (vertrekken is een beetje sterven). Zo voelt dat inderdaad. Ik laat los in het vertrouwen dat God verder gaat met u en met mij. Maar ook in het diepe besef van de verbinding die blijft door Jezus Christus.
Het ga u goed.
Sjaloom.


Ds. Ronelle Sonnenberg
Comments