Actueel‎ > ‎Nieuws Lichtkring‎ > ‎

‘Arcade’. bij Handelingen 2

Geplaatst 29 mei 2019 11:00 door Redactie Lichtkring
“Alles kan er binnen 24 uur totaal anders uit zien.”
Dat zei een vriend enkele dagen geleden tegen mij. Een zeer ingrijpende gebeurtenis had zijn leven helemaal op zijn kop gezet. Bijna alles waar hij van hield, waarvan hij dacht zeker te zijn, waar hij op hoopte, stond in een ander perspectief. Onbezorgdheid werd zorgen-voor, vanzelfsprekend werd bijzonder, kleine dingen werden groot en zelfs zwaar. Hij was aan het redderen en probeerde de schade te beperken…en vroeg zich af hoe lang hij nog zo kon doorgaan. 

We keken samen naar het Songfestival en hij was geraakt door flarden tekst uit het lied ‘Arcade’ van Duncan Laurence. “I'm still fixing all the cracks Lost a couple of pieces when I carried it, carried it, carried it home My mind feels like a foreign land Silence ringing inside my head Please, carry me, carry me, carry me home”1

 Ik stel me voor dat tussen Pasen en Pinksteren de discipelen en volgelingen van Jezus zich ook zo gevoeld moeten hebben. Verloren, stukjes kwijt, hopeloos als in een vreemd land. Ondanks Zijn verschijningen - want, is Hij er nu nog wel of niet- en hoe dan? En dan met zijn Hemelvaart is hij echt uit het zicht verdwenen. De stilte galmt door hun hoofd terwijl ze de dagen erna in de tempel verblijven. Misschien was het wel goed dat ze zich leeg en stil voelden… Want een volle tijd later, (bij ons 10 dagen) komt de Heilige Geest, neergedaald uit diezelfde hemel. Op het Pinksterfeest worden ze aangeraakt, vervuld, geïnspireerd, en begeesterd. Door de Geest die hen aanzet tot taal die ze voor die tijd niet spraken, daden die ze niet voor mogelijk hadden gehouden. Ze raken vervuld van de Geest en er gebeuren wonderlijke dingen. Mensen genezen. Deze ontmoeting en aanraking met de Geest van God geneest breuken in verbindingen en relaties, heelt wonden van verdriet, verlies en wanhoop. Aan het einde van Handelingen 2 staat tot tweemaal toe, dat de leerlingen dagelijks bijeenkwamen, zich wijden zich aan het gebed, God loofden en de maaltijd samen gebruikten. Ze werden daar blij van en hun aantal groeide elke dag. Elke dag even stil staan in de drukte en chaos van het leven, even leeg en stilt zijn, zodat de Geest haar werk kan doen. 

Daarin verschilt hun verhaal met het lied van Duncan. Die zingt: “Ik weet het, ik weet het Van jou houden is een verloren spel” Van Jezus houden, in zijn Geest leven en delen, dat maakt ons tot overwinnaars. Mensen waar de vonken van af spatten. Of zoals Huub Oosterhuis het eens zei: 
Wat zijn onze dure, 
nietige levensuren anders, 
dan vluchtige vuurwerkmomenten 
van onvoorwaardelijke liefde ?

Ik wens ons allen een inspirerend Pinksterfeest toe, aan het meer of elders. Dat de vonken er van afspatten, maar ook dat wij de stilte niet schuwen, om God Geest te laten spreken en zijn Liefdeswerk te doen. Pastor Wilna Wierenga 

1 Ik repareer nog steeds alle barsten Raakte een paar stukjes kwijt toen ik het droeg, het droeg, het naar huis droeg Mijn gevoelswereld voelt als een vreemd land - Stilte galmt in mijn hoofd Alsjeblieft, draag me, draag me, breng me thuis
Comments