Actueel‎ > ‎Nieuws Lichtkring‎ > ‎

Meditatie: à Dieu…

Geplaatst 2 jul. 2018 07:41 door Redactie Lichtkring
Na ruim zestien jaar werkzaam te zijn geweest in Kerk en Zanen, ga ik met pensioen. In kerkelijke taal heet het dat ik met emeritaat ga. Daarmee komt er een einde aan een lange periode van samenwerking als predikant en gemeente.
De laatste weken voor mijn afscheid voel ik me regelmatig een licht weemoedig.
De Franse taal kent de uitdrukking ‘partir c’est mourir un peu’, dat betekent zoiets als vertrekken, afscheid nemen, is een beetje sterven.
In die uitdrukking herken ik mij. Voor zover ik weet ben ik gezond en ga ik een heel nieuwe levensfase in. Daarmee wordt wel de levensfase ‘Lichtkring’ afgesloten en dat is een beetje sterven.

Wat is er veel gebeurd in die jaren en wat is er veel reden tot dankbaarheid.
De eerste jaren kerkten we in de Sporthal, voor sommigen nog steeds een hoogtepunt van gemeente zijn. In de tijd van de Sporthal waren er veel acties voor de betaling van de inrichting van het nieuwe kerkgebouw. Kerkveilingen met kavels die gekocht konden worden. Van pannenkoeken eten bij Sari Doornekamp thuis, tot zeilles van de dominee. Van een bos bloemen of een appeltaart tot bijles door een daarin bekwaam gemeentelid.
En andere acties zoals de wijnactie. Rode wijn en rose kwam rechtstreeks van een wijngaard in Frankrijk. Op de flessen een etiket met daarop: 'La nouvelle eglise, cuvee Kerk en Zanen, De nieuwe kerk, vat Kerk en Zanen'

Vier jaar na mijn komst konden we de Lichtkring in gebruik nemen, een multi-functioneel gebouw waar zoveel meer mogelijkheden waren en zijn dan in de sporthal.
Wat zijn er veel activiteiten ontplooid. En wat zijn er veel vrijwilligers actief. Toen, bij het begin, en nu.
Ik heb voor mijzelf de opening van de Lichtkring als een doorstart voor mijn werkzaamheden gezien. Doordat het gebouw zich daar zo goed voor leent, bleken er veel mogelijkheden te zijn voor groepswerk, jeugdwerk, voor cursussen en ontmoetingen. We probeerden, naast de wekelijkse ochtenddiensten, andere vormen van samenkomen-op-zondag uit. Iona vieringen, Thomas - en Taize vieringen.
Dat er in deze tijd een kerkgebouw kon worden geopend, is uniek. De gemeenschap leverde daarmee een prestatie van formaat in vele opzichten. Daarmee kregen we een prachtig gebouw voor de kerkdiensten van onze gemeente – maar ook voor veel andere evenementen. Ik denk aan de vele exposities die georganiseerd zijn. Activiteiten waar de gemeente op aansloot zoals Feest van de Geest. Het bracht kunstenaars in de kerk.
Er is door het gebouw alleen al een dynamiek op gang gekomen die ons tot op de dag van vandaag beweegt. Belangrijk zo’n gebouw! Maar, zo lezen we in Lied 971:2 – “…niet met steen en hout alleen is ’t grote werk gedaan, ’t Zal om onszelve gaan’.

Wat zijn er veel afwisselende diensten op zondagmorgen geweest. Door het jaar heen waren er maar weinig diensten die ‘gewoon’ door de voorganger konden worden ingevuld. Doorgaans was er veel overleg met allerlei groepen die meewerkten aan de voorbereiding van een dienst. En dat is een groot goed: samen diensten voorbereiden.
Naast de vorm is daarbij altijd weer doorslaggevend dat de Bijbel opengaat. Hoe dan ook is dat de basis van gemeente zijn. Dat grote verhaal van God en mensen.
De Bijbel biedt keer op keer mogelijkheden om onze verwarring, onze vreugde en ons verdriet, onze veerkracht en opstanding te verwoorden en te delen. En dat gebeurt ook met liederen en muziek. Met hartstocht als dat maar even kan. Die wekelijkse oefening, want dat is de samenkomst op zondag ook, ga ik missen.

Is dan alles even goed gegaan? Nee, natuurlijk niet. Er waren ook teleurstellingen. Gemeenteleden die afhaakten. Grenzen die ik bemerkte bij mezelf in het optrekken met gemeenteleden. Maar de dankbaarheid overheerst in overgrote mate!
De laatste weken heb ik veel mensen bezocht. Helaas niet iedereen van wie ik de naam en adres nog had genoteerd om nog persoonlijk afscheid te nemen. Ik hoop dat we elkaar 8 juli nog zullen spreken.

En die Franse woorden in deze tekst…
Een van mijn voornemens is om mijn conversatie Frans te verbeteren. Ik kan mij aardig redden in Frankrijk, maar het kan vast nog wel wat beter.

à Dieu, God zij met u!

Hartelijke groet,
Ds. Kees van Stralen
Comments