Actueel‎ > ‎Nieuws Lichtkring‎ > ‎

Tentoonstelling "Uit aarde" schilderijen van Corja Bekius

Geplaatst 27 nov. 2017 13:39 door Redactie Lichtkring   [ 29 nov. 2017 04:11 bijgewerkt ]
Corja Bekius is oud-docent van de Protestantse Theologische Universiteit. Als pastoraal-theoloog zoekt zij met beelden en poëzie naar een creatieve omgang met levensverhalen en geloofsverhalen. Het project ‘Uit aarde’ gaat over de schoonheid en de kwetsbaarheid van de mens. Uit aarde is een mens genomen, door de Schepper uit klei gevormd en door Gods adem tot leven geroepen. Zo is de mens groots en fragiel tegelijk. De schilderijen die in de kerk tentoongesteld worden cirkelen rond dit thema en nodigen uit tot reflectie op ons eigen leven.
Vanwege de adventsperiode zullen er ook schilderijen hangen bij haar project ‘God in ons midden’.

De kerk is open voor bezichtiging op:
Donderdag 14, 21 en 28 december van 10.00 tot 12.00 uur
Zondag 10, 17, 24 en 31 december aansluitend aan de kerkdienst
Zaterdag 23 december 14.00 tot 16.00 uur

Maandagavond 11 december geeft Corja Bekius een toelichting op de schilderijen.
Aanvang 20.00 uur in de Lichtkring. Vanaf 19.45 staat de koffie/thee klaar.

Voor nadere informatie kan contact opgenomen worden met cjvanstralen@pkn-lichtkring.nl

Hieronder twee schilderijen uit het project met het bijbehorend gedicht.

Dat wij weer weten                                                                         

Dat wij weer weten, dat wij gemaakt zijn,                      
genomen, gevormd, uit stof van de aarde.
Dat wij weer weten,
dat Gij uw adem ons hebt geschonken;
adem in ons.
Adem in ons, breekbaar en broos –
kruiken van aarde,
dat wij weer weten dat Gij ons vormt.

Dat wij weer weten, dat wij gemaakt zijn.
Dat wij weer weten,
dat wij verwant zijn: rotsen en gras,
mensen en lucht, sterren en zaad,
nijlpaard en musje.
Dat wij weer weten, dat wij gemaakt zijn.
Dat wij weer weten, dat wij weer keren
terug in het stof.
Dat wij weer weten, dat wij gemaakt zijn.
Dat wij ons voegen
in het werk van uw handen.


tekst: Andries Govaart

                                                                                
Het leven verliest zijn glans                                       


Het leven verliest zijn glans,
het vuur verdoft in de ogen.
De grond die ons draagt
beeft en schuift,
een schrille kreet van de vogel.

Maar jij zalft mijn handen, mijn hoofd,
behoedt mij voor dwalen.
Een vuur ben je, heilige grond,
lichtweg in het dal van de dood.


tekst: Andries Govaart
              






Lichtweg in het dal van de dood.
Comments