Praktische theologie

Geplaatst 7 mei 2015 03:05 door Redactie Lichtkring   [ 7 mei 2015 03:09 bijgewerkt ]
‘Eindelijk konden we even aan iets anders denken. Eindelijk konden we even onze problemen vergeten.’ Dat was de reactie van een Syrische moeder na afloop van een kinderfeest op vrijdag 1 mei. Een andere moeder vroeg: ‘Kunnen jullie dit niet iedere week doen? Onze kinderen gaan niet naar school. Dit is heerlijk voor hen.’

Het feest was georganiseerd door Rima, mijn vrouw, samen met de studenten van de Near East School of Theology (NEST) en jongeren uit enkele kerken in Beiroet. Rima doceert de praktisch-theologische vakken aan de NEST.

Alle 100 kinderen en tieners die meededen, zijn onlangs met hun gezinnen uit het noordoosten van Syrië gevlucht. Zij zijn Assyriërs: een volk met een eigen taal, een eigen cultuur en een eigen kerk. Hun dorpen zijn ingenomen door de krijgers van de Islamitische Staat (IS). Enkele duizenden hebben hun toevlucht in Beiroet gezocht – berooid en beroofd van hoop en vreugde.

Het contact tussen de NEST en de Assyrische gemeenschap bestaat al geruime tijd. In het kader van de cursus oosterse kerken, bezoeken de studenten ieder jaar de Assyrische Kerk in Beiroet. Nu Libanese Assyriërs hun geloofsgenoten uit Syrië opvangen, wilde de NEST iets bijdragen. Naast een inzameling van kleding en het verzorgen van voedselpakketten werd het dus een kinderfeest.

Zo stonden afgelopen vrijdag 1 mei de studenten klaar met spellen, werkjes, liederen, snacks en muziek. Een van de studenten was in een Mickey Mousepak gestoken. De professor Islamologie hielp de kinderen op het springkussen. De accountant organiseerde een watergevecht. Weer anderen leerden de kinderen liederen. Plotseling werd de theologie heel praktisch. Voor de NEST-gemeenschap was het een leerproces op verschillende fronten.

Een ding werd alle studenten overduidelijk: oorlog en ontheemding raakt kinderen diep. In tegenstelling tot wat zij verwacht hadden, kwamen de kinderen schuchter en stilletjes binnen. In het eerste uur waren ze afhoudend en meden ze aanraking. Het kostte tijd om hun vertrouwen te winnen. De trauma’s stonden in de ogen van sommige kinderen te lezen. Pas halverwege de dag werden de kinderen expressiever en begonnen ze te lachen.

Een van de jongens had het woord ‘daesh’ op zijn arm geschilderd. ‘Daesh’ is Arabisch voor IS. Gevraagd waarom hij dat woord op zijn arm had, vertelde hij: ‘Daesh kwam midden in de nacht het dorp binnenvallen en verdreef ons uit ons huis. Nu wil ik daesh zijn en hen uit hun huizen gaan verdrijven.’ Een andere jongen vierde zijn verjaardag op de dag van het feest. Toen iedereen voor hem gezongen had, vroeg Rima hem in welke klas hij zit. Hij viel stil. Hij gaat niet naar school.

Een moeder had een baby op haar arm. Een jongetje in een roze pakje. Ze had weinig keuze toen ze uit de hulpgoederen kleertjes voor zijn maat bijeenzocht. Het jochie werd geboren op de vlucht, een dag nadat IS het ouderlijk huis met geweld opeiste.

Het lijkt een druppel op een gloeiende plaat, een kinderfeest en wat hulpgoederen. Maar toch was het een onvergetelijke dag, voor de kinderen, hun ouders en de NEST-gemeenschap. Een van de moeders drukte het zo uit: ‘Bedankt dat jullie aan ons gedacht hebben. Wij zijn vergeten.’
https://sites.google.com/a/pkn-lichtkring.nl/welkom/over-de-lichtkring/zendingswerk-libanon/_draft_post/IMG-20150501-WA0002%20lk.jpg 
https://sites.google.com/a/pkn-lichtkring.nl/welkom/over-de-lichtkring/zendingswerk-libanon/_draft_post/LK.jpg
Deze spullen zijn gekocht van het geld dat de kinderclubs hebben gegeven in februrai toen Wilbert en Rima in de Lichtkring waren.


Comments